laan van herinneringen
door suusschrijft
en langs de beelden
opgeslagen in mijn laan
van herinneringen
stop ik soms bij nummer 20
en hoe klein ook de kier
ieder jaar smaller
naar het moment van toen
ik voel het
nog
.
en langs de beelden
opgeslagen in mijn laan
van herinneringen
stop ik soms bij nummer 20
en hoe klein ook de kier
ieder jaar smaller
naar het moment van toen
ik voel het
nog
.
Mooi he van die momenten!
Verschrikkelijk mooi!
Ik schreef eens:
” In het huis
Waar ik eens woonde
Is niets hetzelfde meer
Alleen misschien het uitzicht
Waar eens hetbrasm zat
En ik iets door de knieën zak”
Ivar
raam bedoel je denk ik
Mooi! Soms wordt ik overvallen door een melancholie waar je buikpijn van krijgt. Maar dan bedenk ik me dat ik erg veel geluk heb met zulke herinneringen!
(al gaat dit gedichtje stiekem over een pijnlijke, al heb ik ook daar veel van geleerd)
Van pijnlijke herinneringe kun je welicht later ook de vruchten plukken…
Steeds meer
herinneringen
toveren soms
spontaan een glimlach op het gelaat
of traantjes in de ogen
die nooit helemaal drogen
omdat
het leven
steeds meer uit herinneringen bestaat
Een heel mooi, melancholisch gedicht, Suus.
Lenjef
Bedankt!
Mooi bedacht, vooral ‘laan van herinneringen’.
ik wil ook zulke gedichtjes kunnen maken haha
wie houdt je tegen?