‘Ik vint juf heel lief’

door suusschrijft

Werken in het onderwijs…soms heerlijk, vaak leuk, maar vooral ook hard werken en lange dagen maken.
Zoals vandaag, een doorsnee maandag:

Loesje_fiets_gejat
Om 7.16 rijdt mijn trein Alkmaar uit richting Hoorn.
Op 7.46 loop ik vanaf Kersenboogerd naar de school waar ik om 7.52 aankom.
Lichten aan, raampje open, pc+smartboard opstarten, overdracht van duocollega lezen..nog even snel lesvoorbereiding printen.
Voor ik het weet is het al 8.05 geweest en wacht de koffie op me. Even gezellig met collega’s praten over het weekend en de plannen voor de dag.

8.20: de deur gaat openen, de kinderen komen binnen.
8.30: half uur stillezen begint, ik lees met kinderen die nog aan technisch lezen moeten werken.
9.00: de zelfstandig werkles begint. ik loop rond, bekijk of maak planningen met de kids en geef lesjes, beantwoord vragen. (Montessori klas, dus ik geef weinig klassikaal les, de kinderen werken ieder op eigen niveau)
Om 11.45 lees ik voor en eten de kids. Dan heb ik een half uurtje voor mezelf als ze buiten gaan spelen.
Van 12.30 tot 13.30 nog werken, daarna een schrijfopdracht, taakjes en om 14.30 naar huis.

De lange middag strekt zich voor ons juffen uit. Eventjes hier opruimen, even thee zetten, kletsen bij een collega..om 14.50 begin ik met nakijken. Een uur later 15.50, ben ik klaar.
Ik heb nog werkboekjes en extra werk te kopieren. Dus mappen erbij, wie moet wat, kopieren, nieten, naam erop, op de goede tafel.
Om 16.30 ruim ik de materialen op die op de kijktafel stonden de eerste weken.

Om 16.35 lees ik de mail van school en zet meteen wat data in mijn agenda. Ik zoek nog wat op in de klassenmap en verwerk de absenties.

16.55: eigenlijk wilde ik de trein van 17.13, maar met bovenbouwcollega praat ik over de spellingsproblemen van een aantal kinderen. Zij laat zien wat zij gemaakt heeft als geheugensteuntjes voor aan de muur. Mag ik? Ja, dus ik kopieer meteen de hele boel. En dat wil ik natuurlijk meteen aan de muur. Werkwoordwijzer vergroten, ontleedregels op het prikbord…

Om 17.30 sluit ik gauw de deuren van het magazijn, computers uit, lichten uit..en nog net haal ik de trein van 17.43! 18.15 in Alkmaar, 11 uur na ik op pad was gegaan.

Wat maakt het dan toch de moeite waard? ‘Het zijn de kleine dingen die het doen’. Zoals dat briefje in kalligrafieschrift, vorige week op mijn bureau gelegd:

‘Ik vint juf heel lief! x’

Tsja, die werkwoordwijzer hangt wel op zijn plaats, maar wie wil nou niet af en toe zo’n briefje?
Ik houd er van!

Advertenties