een heel kort verhaal ;)

door suusschrijft

Op een bankje in het park, zich afvragend waar al die drukte goed voor is, kijkt hij in alle rust om zich heen

Want zonder bestemming, heb je nooit haast. En hij vindt dat wel best zo. Voor hem is er nooit een reden om een stap harder te zetten.

Eerder nog dan dat, zou hij net iets langer hier blijven zitten. Gewoon, omdat dat kan. En omdat hij de vissen vanochtend nog eten heeft gegeven. Die redden zich nog wel een poosje zonder hem, thuis.

Hij glimlacht om zichzelf. Het lijkt wel een film waarin hij als enige in slowmotion leeft. Terwijl de rest van de wereld op fast forward is gezet.

Jammer voor hen, denkt hij. Want jemig, wat missen ze allemaal een hoop!

Advertenties