Gemaskerd bal – overgave

door suusschrijft

Ze wist dat hij haar zag. Zag zoals ze echt was. De hele avond voelde ze het al.

Ze was niet van plan geweest te gaan. Geen zin. En aangezien ze dat geen goede reden vond was ze er toch. Weer tegen haar gevoel in.
Met een zorro-achtig masker, zwart jurkje en hoge hakken zag ze er wel volgens de dresscode uit.
Niemand verdacht haar, de goedlachse, van verdriet. Dus zagen ze het niet. Prettig, want waar moest ze beginnen? Nee, het was goed zo. Ze kon het best aan.

Maar daar stond hij. Ze voelde het meteen, dus wendde ze haar hoofd af.
Ze voelde zijn blik terwijl hij dichterbij kwam. ze keek pas weer toen hij zijn hand zacht op haar onderarm legde.

‘Kijk me eens aan. Mag ik je helpen?’
Ze keek hem aan en zette langzaam haar masker af.

Advertenties